![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Deze korte levensbeschrijving is nog in een beginstadium, dus er ontbreekt vast nog veel wetenswaardigs, of er klopt iets niet. Wie meer weet mag het zeggen. Ga daarvoor naar de contactpagina op deze site
Jean Cremers (∗ 28-12-1878 02-05-1947) † 02-06-1950) was afkomstig uit Voerendaal, zijn vrouw was Catharina Eck. In de stamboom op deze site is hij te vinden onder het ID 222 Na de dood van haar moeder in 1903 moest Catharina voor haar vader en haar jongere broer en zussen gaan zorgen en de huishouding doen. Als 26-jarige trouwde ze op 28-4-1908 met Johannes Josephus Cremers, roepnaam Jean. 45 Het huwelijk werd ingezegend door heerbroer Eck in de nieuwe Petruskerk van Chevremont. 46 Jean en Catharina hadden elkaar le- ren kennen via Catharina’s jongere zus Clara die net als Jean les gaf in het lager onderwijs. Jean was zeer intelligent en ijverig en haalde de L.O. aktes Frans, Duits en Engels en de hoofdakte. Na zijn huwelijk gaf hij les op een lagere school te Heerlerheide en daarna als hoofdonderwijzer aan de RK Jongensschool voor Lager en Uitgebreid Lager Onderwijs van Valkenburg, waar heerbroer Eck reeds godsdienstles gaf.Hij gaf les in de moderne talen aan de Mulo voor jongens in Valkenburg.
Hij is daar mogelijk beland op voorspraak van zijn zwager, (zie rector Eck), die daar al godsdenstles gaf en zielzorger was op het St. Josephinstituut (=klooster St.Pieter) te Valkenburg sinds 30.09.1899.
Op de omvangrijke en informatieve website www.beeldarchiefvalkenburg.nl vinden wij als beschrijving van de onderstaande foto het volgende:
De uit 1914 daterende Sint Canisiusschool, waar in de in 1931 bijgebouwde rechtervleugel de jongens Mulo werd gevestigd. Het gebouw werd in 1978 afgebroken om plaats te maken voor de nieuwe lagere school „De Plenkert“
In de jaren van of na de eerste wereldoorlog viel ook Jean Cremers ten prooi aan de pandemie van de Spaanse Griep. Deze pandemie is de tot dan toe grootste ramp in de geschiedenis van de mensheid geweest, schattingen gaan tot 100 miljoen doden. Er was al een uitbraak tijdens de oorlog, maar echt verwoestend werd de ziekte pas erna, toen miljoenen verzwakte mensen (thuiskerende soldaten, vluchtelingen) hem over de hele wereld verspreidden. Ook Jean kreeg de ziekte, overleefde wel, maar kreeg later te maken met de gevolgen. Die hadden een vroegtijdig vergrijzen en een sterke tremor tot gevolg, zodat velen dachten, dat hij Parkinson had. Uiteindelijk heeft deze ziekte ertoe geleid, dat hij moest stoppen met zijn werk en dat zijn vrouw de rol van kostwinnaar overnam, wat zij met bravour heeft gedaan (ziedaar.)
Jean Cremers heeft zich tijdens de Eerste Wereldoorlog, waarin Nederland neutraal was, verdienstelijk gemaakt, maar we weten tot nu toe niet precies, in welke vorm. Alleen, dat hij er een Belgisch lintje voor heeft gekregen. We proberen momenteel, via het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken, hierin meer helderheid te krijgen.
Het vermoeden bestaat, dat hij zich voor Belgische vluchtelingen heeft ingespannen, die naar het neutrale Nederland uitweken. Of er een verband bestaat tussen deze activiteit en zijn Spaanse Griep, is niet bekend.
Ontmoeting Trienchen zie hieronder
Jean Cremers heeft in het Valkenburse leven een belangrijke rol gespeeld door in het bestuur van de NV Valkenburg Omhoog.
De gebroeders Karel en Jan Diepen gaven in navolging van hun vader het toerisme verdere impulsen met de totstandkoming van de Katakomben in 1910 en het Openluchttheater, opening op 6 juni 1916. In het artikel Het ontstaan van de Romeinse Katakomben in Valkenburg: Personen en patronen (niet meer online) lezen wij: Het onroerend goed van de Familie Diepen was ondergebracht in de NV Exploitatiemaatschappij Rotspark. Later, in 1913, ging het terrein van de Katakomben over naar de Katakomben Stichting. Overige eigendommen van de familie in Valkenburg werden ondergebracht in de NV Valkenburg Omhoog (1916) (dit in verband met de aanleg van het Openluchttheater).
Het in de mergel uitgehouwen openluchttheater in het Rotspark heeft 1200 zitplaatsen.
Zij heeft opa leren kennen, toen hij collega was aan de school van een van haar zussen. Het echtpaar Cremers-Eck woonde waarschijnlijk eerst nog in Kerkrade of omgeving. Tante Wielke is misschien daar geboren. Onze moeder is in ieder geval geboren in Heerlerbaan (wellicht in ziekenhuis). Na de geboorte van onze moeder of van oom Joop (kun je vragen aan kinderen Cremers, waar hun pa geboren is, maar de verhuizing is ook bij de Burgerlijke Stand te vinden) ging het gezin verhuizen naar Valkenburg, waar opa leraar Duits en Frans (volgens mij geen Engels) werd aan de mulo, die verbonden was aan de jongensschool in de Plenkert. Nog een relevant feit: opa Cremers was vanaf zijn docentschap in Valkenburg ook bestuurslid van Valkenburg Omhoog en is dat gebleven, totdat onze pa dat in de veertiger jaren overnam. Onze opa was dus een van de steunpilaren van het culturele leven in Valkenburg. Ik denk dat onze ma net als wijzelf als kind vele uren betoverd heeft geluisterd naar de vele prachtige muziek op zwoele zomeravonden in het openluchttheater. Het zou kunnen, dat zo haar liefde voor de muziek begonnen is. Wist je trouwens, dat volgens de verhalen onze pa Marlene Dietrich in het Openluchttheater heeft laten optreden voor de Amerikanen, toen Valkenburg een 'ontspanningsplaats' was voor de geallieerden (een weekendje weg van het oorlogsgeweld). Of pa daadwerkelijk Dietrich ontmoet heeft, is nog maar de vraag, maar hij kon er smakelijk over vertellen.